romance
اینجا انتهای زمین است...
درست لحظه ی مرگ انسانیت...
جایی که دست های مادران بوی خون می دهد!!!
بوی "جنایت"
و آبهای راکدش طعم کودکانی را می گیرد که بی نفس خفه می شوند در
خفقان این نکبت آباد!
معصومیت ها دریده می شوند...
و "آدم "ها...
همین ما آدم ها...
چه ساده می گذریم از کنار درد هایمان
"این درد های مشترک"
اینجا انتهای زمین است...
درست همین جایی که ما ایستاده ایم!!!!
اسم فیلم یا تئاتر مورد نظرتونو بنویسید.
بهترینشونو بگید لطفا موضوعشونم بگید ؟
ممنون...
ازکدوم یکی از داستان های صادق هدایت خوشتون میاد؟
1زنده به گور
2زنی که مردش راگم کرد
3تاریک خانه
4طلب امرزش
5تخت ابونصر
6تجلی
7شب های ورامین
8س.گ.ل.ل
9سه قطرخون
10سگ ولگرد
11پدران ادم
12مرده خورها
13محلل
14میهن پرست
15مردی که نفسش راکشت
16مادلن
17لاله
18کاتیا
19حاجی مراد
20گجسته دژ
21گرداب
22دن ژوان کرج
23داش آکل
24چنگال
25بوف کور
26بنبست
27ایینه شکسته
28اتش پرست
29عروسک پشت پرده
30اخرین لبخند
31آفرینگان
32ابجی خانم
33آب زندگی
گزینه اخر:هیچ کدام را تا به حال نخوانده ام!!!!!
راستشو بگید...
قشنگ ترین لحظه زندگیتون کی بوده ؟
چه اتفاقی افتاد که تبدیل به بهترین لحظه شد؟
منتظرم تا جوابمو بگیرم (به جز جواباتون پیام دیگه ای رو قبول نمیکنم تو این پست پس ناراحت نشید)
هنوز هم هستند
دخترانی که تنشان بوی محبت خالص میدهد...
بکرند...
نابند...
احساساتشان دست نخورده است..
لمس نشده اند،
...... باور نکرده اند،
تحقیر نشده اند..
آری ، هنوز هم هستند !
نادرند !
کمیاب اند !
پاک اند !
روزی که قرار می شود کنار گوش کودکی لالایی بخوانند ،
شرمشان از نام " مادر " نمی شود !
و در آغوش همسرشان ، چشمانشان را نخواهند بست که با
رویای دیگری سر کنند....!!!
اینم به خاطردوست خوبم بردیا که این متنو دوست داره
خدا کنه سال جدیدم سال خوبی باشه مثل سال91
برای همتون از ته دل ارزوی خوش حالی،خوش بختی،سعادت و...میکنم
خصوصا دوستایی که تو این مدت همش بهم سر زدن و منو تنها نزاشتن از همتوننننننننننننننننننننن
ممنونم دوستای خوبم...
هنگامی که چشمانمان به هم خیره ماند نگاهمان مانند تیری از کمان رهاشد وبه قلبمان فرورفت ما دران لحضه دوباره از خاک متولد شدیم .بی ان که چیزی بگوییم از اسرار هم باخبر شدیم در چشمانمان چیزی جز عشق کسی ندید.بایک لبخند یک زندگی بی پایان در وجودمان جان گرفت ونوری از صداقت برقلبمان تاباند هنگامی که تورادیدم اسمان ابی بودما با قایق طلایی خیال در دریا شناور بودیم ناگهان طوفان شد واسمان ساعقه زدمن به تو پناه اوردم توارام مرا در اغوش کشیدی وسرم را برسینه ات نهادی وزیرلب زمزمه کردی عزیزم گلم شیرینم نترس ارام باش من در کنارت هستم.ارام سرم را بالا گرفتم ودر چشمانش باحالت سپاس نگریستم واشک از چشمانم سرازیر شدنمی دانم چرا ولی گفت ارام بگیر تودر امانی تازمانی که من هستم تو تنها نیستی .اسمان دوباره رنگ نیلی به خود گرفت من وعشق زندگی ام هر لحظه به جزیره وکلبه ی ارزو هایمان نزدیک میشدیم جزیره ای که من او تنها بایک دنیا لبخند بایک دنیا مهربانی بایک دنیا ازادی می توانستیم در ان زندگی کنیم باد خنکی وزیدوگیسوان من رابه نرمی نوازش کرددیگر غروب شده بود وما کم کم درزمانی که به خورشید می نگریستیم که چه طورجای روشنایی خودرا به ظلمت شب میدادبه جزیره رسیدیم...
یکی بود یکی نبود ... زیر گنبد کبود ، مترسکی بود که روی یک تپه سر سبز
و زیبا
زندگی می کرد. تپه ای زیبا و دل انگیز که چشم هر بیننده ای را خیره می
کرد. هر
روزی خورشید بر این تپه می تابید و فضای اون رو روشنایی می داد .
مترسک قصه
ما در آنجا تنها یک دوست داشت که گاهی به او سر می زد و حالی از او
می پرسید
. دوست او گنجشک بود.
چند سال پیش کشاورزی به آنجا آمد و آن مترسک را ساخت و در مزرعه
خود
گذاشت. یک سال خشکسالی بدی شد و کشاورز مجبور به ترک آنجا شد .
اما
مترسک ما آنجا ماند.
این مترسک تنها ، آرزویی داشت ...! آرزویی بزرگ ...!
آرزوی او دیدن خورشید بود . به خاطر اینکه پشتش به خورشید بود، تابحال
خورشید
را ندیده بود ولی گنجشک از زیبایی های خورشید برای او گفته بود .
یک روز مترسک به گنجشک گفت: : خورشید کجاست؟
گنجشک گفت : درست پشت سر تو ...!
مترسک گفت : خورشید همیشه هست؟
گنجشک گفت : بله همیشه هست ، بجز شب ها که جای خود را به ماه می دهد.
مترسک گفت : ایکاش من می توانستم خورشی را ببینم ، حتی برای یک بار ...
گنجشک گفت : اگر بخواهی می توانی ...
مترسک گفت : امکان ندارد ... من که پا ندارم تا بتوانم بچرخم.
گنجشک گفت : هر گاه که باران می بارد خاک خیس می شود و آنگاه تو باید سعی
کنی خود را تکان بدهی و هر بار کمی به سمت خورشید بچرخی .
مترسک گفت : راست می گویی!
گنجشک گفت : کار سختی است اما باید یادت باشد در سخت ترین شرایط از خدا
کمک بخواه و نا امید نشو ... گنجشک رفت و مترسک به فکر فرو رفت. او تصمیم خود
را گرفت و منتظر باران ماند .
چهار روز بعد باران آمد و زمین مرطوب شد . اکنون موقع مناسب فرا رسیده
است .
مترسک به هر زحمتی بود خود را تکان داد اما کافی نبود. روزها و ماه ها آمدند و
رفتند و در روز های بارانی مترسک از روی شوق کمی خود را می چرخاند...
اما باز
هم کافی نبود.
یک روز مترسک گنجشک را دید و گنجشک احوال مترسک را جویا شد ،
مترسک در
باره کارش به او گفت : سخت است ولی به لذتش می ارزد.مترسک
خوشحال بود .
هر روز را به امیدی که می تواند روزی خورشید را ببیند به شب می رساند.
همه چیز خوب پیش می رفت . اما...
بعد از چند روز ابرهای سیاه رفتند و تا مدت ها روی آن تپه باران نبارید و هیچ
لکه
ابری در آسمان دیده نمی شد.
اما مترسک همچنان امید داشت. از آن تپه سر سبز چیزی جز یک بیابان
خشک
نماند . خورشیدی که او انتظارش را می کشید اکنون بی رحمانه می تابید.مترسک
خسته بود ....
بعد از مدتها گنجشک به دیدار دوست قدیمی خود آمد . مترسک به گنجشک
گفت :
تو به من گفتی کار سختی نیست. من آن را انجام دادم و در سختی ها
ناامید
نشدم. پس چرا اینگونه شد ؟ چرا دیگر باران نمی آید؟
گنجشک چیزی برای گفتن نداشت ... بدون کلامی پر زد و رفت . از آن دیدار
چند روزی
نگذشته بود که...
قطره ای روی کلاه مترسک چکید ... کم کم تعداد قره ها زیاد شد و باران
زیبایی شکل
گرفت. اما این بار باران شدید تر بود. باد های تندی آمد و باران به توفان تبدیل
شد....
توفان تمام شد و مترسک چشمانش را باز کرد..
این چیست ...؟ خدای من چه زیباست ...؟ چه نورانی و روشن است. این ...
این
خورشید است ؟!
و مترسک خورشید را دید اما...
♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥
اي مترسك ان قدردست هايت رابازنكن،كسي تورا
در
اغوش نميگيرد،ايستادگي هميشه تنهايي مي اورد
صادقانه
چندوقتي است كه دلم لك زده براي اغوش گرمي
چندوقتي است كه دلم لك زده است براي عزيزبودن براي كسي
چندوقتي است كه شب وروزم شده دل تنگي وبغضي نهان در گلو
چندوقتي است كه دلم براي صدايي گرم تنگ شده
چندوقتي است كه تنها ماندم
شما چطور؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
پادشاهى در یک شب سرد زمستان از قصر خارج شد.
هنگام بازگشت سرباز پیرى را دید که با لباسى اندک در
سرما نگهبانى مىداد.
از او پرسید: آیا سردت نیست؟
نگهبان پیر گفت: چرا اى پادشاه اما لباس گرم ندارم و
مجبورم تحمل کنم.
پادشاه گفت:....
من الان داخل قصر مىروم و مىگویم یکى از لباسهاى
گرم مرا برایت بیاورند.
نگهبان ذوق زده شد و از پادشاه تشکر کرد. اما پادشاه
به محض ورود به داخل قصر وعدهاش را فراموش کرد.
صبح روز بعد جسد سرمازده پیرمرد را در حوالى قصر پیدا
کردند، در حالى که در کنارش با خطى ناخوانا نوشته بود:
اى پادشاه من هر شب با همین لباس کم سرما را
تحمل مىکردم اما وعده لباس گرم تو مرا از پاى درآورد!
خواب دیدم ...
خواب دیدم درساحل باخداقدم می زنم.برپهنهء اسمان صحنه هایی اززندگی ام برقزد.درهرصحنه.دوجفت جای پاروی شن دیدم.یکه متعلق به من ودیگری متعلق به خدا.وقتی اخرین صحنه درمقابلم برق زد.به پشت سروبه جای پاهای روی شن نگاه کردم.متوجه شدم که چندین باردرطول مسیرزندگی ام.فقط یک جفت جای پا روی شن بوده است.همچنین متوجه شدم که این درسخت ترین وغمگین ترین دوران زندگی ام بوده است.این واقعا"برایم ناراحت کننده بودودرباره اش ازخداسئوال کردم:خدایا.توگفتی اگربه دنبال توبیایم.درتمام راه بامن خواهی بود.ولی دیدم که درسخت ترین دوران زندگی ام.فقط یک جفت جای پاوجودداشت.نمی فهمم چراهنگامی که بیش ازهروقت دیگربه تونیازداشتم.مراتنهاگذاشتی.
خداپاسخ داد:بندهء بسیارعزیزم. من درکنارت هستم وهرگزتنهایت نخواهم گذاشت.اگردرازمونهاورنج هافقط یک جفت جای پادیدی.زمانی بودکه تورادراغوشم حمل می کردم.
گفتي ما به درد هم نميخوريم اما هرگزنفهميدي من تو را براي درد
هايم نمي خواستم
